„Charlie Hebdo” przeciwko nacjonalistom

charlie-hebdo-fnAtak terrorystyczny na siedzibę „Charlie Hebdo” od kilku dni jest głównym tematem mediów, także działających w Polsce, a zapewne będzie nim jeszcze przez dłuższy czas. Choć w kontekście tygodnika mówi się głównie o jego rysunkach wyśmiewających Mahometa, francuska gazeta najczęściej zajmowała się chrześcijanami i „skrajną prawicą”, atakując ją w dużo ostrzejszy sposób. W połowie lat 90. XX w. pismo prowadziło nawet kampanię na rzecz delegalizacji Frontu Narodowego.

Nie powinno to dziwić, gdy przyjrzy się biografiom założycieli pisma. „Charlie Hebdo” pod swoim obecnym tytułem zaistniało w 1970 r., na bazie gazety „Hara-Kiri” zdelegalizowanej przez ówczesne gaullistowskie władze. Powstała ona na fali Maja 1968 r. czyli słynnych wystąpień lewicowej studenckiej młodzieży, uznawanych za narodziny nurtu Nowej Lewicy, której idee na Zachodzie stały się ogólnie przyjętymi normami, zaś w Polsce reprezentowane są przez „Krytykę Polityczną”. Skrajnie lewicowy charakter pismo w jeszcze większym stopniu nabrało po swojej reaktywacji, dokonanej w 1992 r. Trzonem tygodnika zostali wówczas satyrycy i dziennikarze tacy jak Stephane Charbonnier „Charb” (wieloletni zwolennik Francuskiej Partii Komunistycznej),  Bernard Maris (członek masońskiej loży Wielkiego Wschodu Francji), Renaud Séchan (wieloletni aktywny działacz anarchistyczny i pacyfistyczny) czy Maurice Sinet (zadeklarowany anarchista).

Od 1992 do 2009 r. wydawcą „Charlie Hebdo” był Philippe Val, który za cel postawił sobie walkę ze „skrajną prawicą” i „chrześcijańskimi fundamentalistami”. Niedługo po reaktywacji pisma, z jego redakcji odeszło zresztą kilku satyryków, sprzeciwiających się jednolitej, skrajnie lewicowej linii programowej tygodnika, narzuconej przez Vala. Ówczesny wydawca „Charlie Hebdo” niechętnie patrzył zresztą na krytykę muzułmanów czy środowisk żydowskich, usuwając z pisma m.in. autora recenzji książki o Orianie Fallaci czy „antysemickiej” grafiki dotyczącej syna Nicolasa Sarkozy’ego. Po raz pierwszy karykatura Mahometa pojawiła się na łamach tygodnika w 2006 r., jednak bardziej wulgarne ataki na wyznawców islamu pojawiły się w gazecie po dymisji Vala w 2009 r.

Od początku wrogiem pisma była jednak prawica, szczególnie nacjonalistyczna. „Charlie Hebdo” pod koniec lat 70. XX w. prowadziło rubrykę, monitorującą narodowo-rewolucyjne grupy takie jak Group Union Defense (popularne „Czarne Szczury”), Grupa Narodowych Rewolucjonistów (Groupes Nationalistes Révolutionnaires) i inne organizacje związane z postacią Françoias Duprata. Wskazywano wówczas, że gazeta jest bardzo dobrze poinformowana i wie wiele o kontaktach nacjonalistów z działaczami umiarkowanej, konserwatywnej prawicy.

Po reaktywacji magazynu w 1992 r., zajmował się on narodowcami jeszcze w większym stopniu, nie tylko przez skrajnie lewicowe sprofilowanie, ale także z powodu rosnącej popularności Frontu Narodowego (Front National). Tygodnik pod koniec 1996 r. zaczął zbiórkę podpisów pod wnioskiem o delegalizację partii Jean-Marie Le Pena. Akcję rozpoczął okładką przedstawiającą lidera FN prowadzonego w kajdankach przez dwóch policjantów. Rysunkowi towarzyszył tytuł „Co robić wobec Frontu Narodowego? Zakazać!”, a w środku numeru znalazł się tekst wspomnianego już wydawcy, Philippa Vala, który przekonywał, że Front nie reprezentuje wartości republikańskich i występuje przeciwko francuskiemu prawu. Na początku 1996 r., Val wysłał też pismo do posłów i senatorów, wskazując na punkty Deklaracji Praw Człowieka i Obywatela, z którymi miała rozmijać się ideologia partii Le Pena. W ciągu ośmiu miesięcy pismo zebrało ponad 173 tys. podpisów pod wnioskiem o delegalizację ugrupowania, jednak minister spraw wewnętrznych odrzucił dokument.

„Charlie Hebdo” dalej jednak zajmowało się przedstawicielami „skrajnej prawicy”. Tygodnik zaangażował się mocno w konflikt pomiędzy Le Penem i sekretarzem partii Bruno Megtetem, który wybuchł w 1998 r. Na scenie politycznej Francji zaistniały wówczas dwa FN, a pismo próbowało bezskutecznie zarejestrować ten szyld. Przeciwko „Charlie Hebdo” toczyły się również procesy wytoczone przez polityków Frontu, a część z nich została przez nich wygrana. Najgłośniejszą z tych spraw był wyrok za nazwanie córki Le Pena „suką z Buchenwaldu” (niemiecki obóz koncentracyjny z czasów II Wojny Światowej). Ugrupowanie w późniejszym okresie pojawiało się regularnie na łamach pisma, a wulgarne ataki na FN nasiliły się wraz ze wzrostem jego popularności, związanym z wyborem Marine Le Pen na stanowisko przewodniczącej narodowców.

Ataki na nowego lidera FN zaczęły się już przed kampanią prezydencką w 2012 r. „Charlie Hebdo” kolportowało wówczas rysunek parującego łajna z podpisem „Le Pen – kandydat, który Ci odpowiada”. W 2014 r. Le Pen pojawiała się na okładce gazety kilkukrotnie. Po sukcesie Frontu w wyborach samorządowych, tygodnik rozpoczął nową kampanię marketingową, oferując niższe ceny numerów „Charlie Hebdo” dla mieszkańców miast, w których FN osiągnęło sukces.

Poniżej kilka okładek „Charlie Hebdo” poświęconych narodowcom:

1. „Co robić wobec Frontu Narodowego? Zakazać!”, 1995.

2. Le Pen – kandydat, który Ci odpowiada, 2012.

3. Kampania, która cuchnie z ust, 2012

4. Le Pen i Zemmour – nierozłączna rodzina, 2012.

5. Spróbowałem wszystkiego – oprócz syfilisu, 2014.

charlie-hebdo-fn-2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

charlie-hebdo-fn-3 untitled charlie-hebdo-fn-5 charlie-hebdo-fn-6

 

http://ecrans.liberation.fr/ecrans/1996/09/12/les-173-704-signatures-de-charlie-hebdo_183854

http://www.laprovence.com/article/actualites/3206740/charlie-hebdo-un-journal-au-coeur-des-polemiques.html

http://www.lefigaro.fr/medias/2014/04/05/20004-20140405ARTFIG00088–charlie-hebdo-offre-des-tarifs-reduits-dans-les-villes-passees-a-droite-et-a-l-extreme-droite.php

http://www.leparisien.fr/flash-actualite-politique/le-fn-l-un-des-meilleurs-ennemis-de-charlie-hebdo-08-01-2015-4430061.php

http://www.liberation.fr/politiques/2015/01/09/pour-charlie-voir-le-front-serait-un-affront_1177337

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s